پيامبر صلى الله عليه و آله: بدانيد كه بهترين انسان ها كسانى هستند كه دير به خشم آيند و زود راضى شوند.

خشونت

تعريف خشونت
 معمولاً خشونت با مفهوم پرخاشگري به كار برده مي شود و در تعريف پرخاشگري آمده است اعمال خصمانه اي كه از روي عمد صورت مي گيرد و به افراد و اشياء آسيب مي رساند. در تعريفي ديگر خشونت پديده جديدي نيست اما به علت بعد گسترده آن به تازگي مورد بررسي قرار گرفته است و اين بررسي ها نشان داده كه خشونت در درون خانواده از دو جهت تأثيرگذار است: شخصي و اجتماعي. در جنبه شخصي، قرباني خشونت آسيب بدني مي بيند، تحقير مي شود. شخص خشونت ديده اگر كودك باشد، تا آخر عمر بقاياي آثار خشونت با او همراه است.
 از بعد اجتماعي نيز خشونتهاي خانوادگي نوعي بي اعتمادي نسبت به افراد به وجود مي آورد. به طور كلي خشونت پديده اي است كه به مذهب ، به طبقه اجتماعي و سطح سواد كمتر ارتباط دارد. تظاهرات خشونتي با شرايط اجتماعي كه روز به روز رو به خشونت مي رود، نمود پيدا مي كند.
 آسيب شناسان و جامعه شناسان اجتماعي عمده اختلافات خانوادگي را حول محور مسائل اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي و ناموسي تقسيم مي كنند.

نتیجه تصویری برای خشونت

بقيه در ادامه مطلب

رابطه بین فیلم‌های خشن و افزایش خشونت در جامعه

 

دکتر مجید ابهری در یادداشت تازه خود در خبرآنلاین، به تاثیر برنامه های تلویزیون بر افکار عمومی و به ویژه رفتارهای نوجوانان و جوانان اشاره کرده و نوشته است: "آیا می‌توان علیرغم این همه فیلم‌ها و سریال‌های خشن که به بهانه جذب تماشاچی نمایش داده می‌شوند امیدی به پیشگیری از جرم و جنایت داشت؟ آیا می‌توان برای برقراری و افزایش امنیت اجتماعی به برنامه‌های موجود تلویزیون دلخوش بود؟"

به عقیده این رفتارشناس اجتماعی "سریال‌های فارسی بطور اکثریت قابل قبول و مثبت هستند هرچند که پایان بعضی از آنها مانند سریال نابرده رنج بسیار سطحی جمع بندی میشود اما باز همین سریال‌ها بهتر از کبری یازده و امثال آن است."

 ابهری اینطور ادامه داده است که "تلویزیون چه قدم‌هایی برای تبلیغ حجاب و افزایش فرهنگ عفاف برداشته است؟ فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیونی که بیشتر با هنر دوبله به تماشاچیان عرضه می‌شوند غیر از جرم و خشونت چه نتایجی می‌توانند داشته باشند؟"

متن کامل را اینجا بخوانید.

 

پاسخ شما

پاسخ شما به سوال رئیس جمهور چه خواهد بود؟

پاسخ را در ادامه مطلب وارد نمایید.

خشونت از کجا نشات گرفته و چگونه عده ای خشونت را می آموزند؟ در برابر خشونت چگونه می توان ایستادگی کرد و چگونه می توانیم جامعه ای داشته باشیم دارای رحمت نبوی؟ چگونه می توانیم جوامع منطقه و جهان را از خشونت برهانیم؟

بررسی تاثیر خشونت رفتاری والدین بر رفتار فرزندان

خشونت یک رفتار دفاعی آموختنی است که در کودک برای مقابله با خطر یا تهدید بروز می کند. این رفتار دفاعی برای کودک امکان مقابله با خطر یا فرار از خطر را به وجود می آورد. خشونت زاییده دنیای مدرن و صنعتی امروز نیست ودر تمام اعصار وجود داشته است ولی ممکن است تظاهرات آن در بین کودکان از دوره‌ای به دوره دیگر و یا از جامعه‌ای به جامعه دیگر متفاوت باشد. پسرها نیز پرخاشگرتر از دخترها هستند. پسرها معمولا بیش از دخترها خشونت بدنی و لفظی دارند، به خصوص وقتی که به آنان حمله می‌شود یا کسی مزاحم کارهایشان می‌شود، تلافی می‌کنند.

نتیجه تصویری برای خشونت

زمانی كه خانواده به عنوان پایه اساسی یك جامعه مطرح می شود و ادعا بر این است كه فرد در این نهاد، احساس امنیت و آرامش می كند، وجود خشونت باعث از میان رفتن همه این پیش زمینه ها می شود.جامعه شناسان معتقدند “خشونت در خانواده” تعریف مشخصی ندارد و تنها موارد ضرب و جرح را جزو خشونت می دانند. در صورتی كه بسیاری از خشونت ها با اینكه فیزیكی نیستند از لحاظ روانی مخرب و خرد كننده اند. به طوری كه در تحقیقی عنوان شده است كه بیشترین مورد همسر آزاری، آزار روحی و روانی، ضرب و شتم و برخورد فیزیكی است و بیش از 60 درصد زنان كم محلی و بیش از 30 در صد نیز از تحقیر و سرزنش یاد كرده اند.

 

شاید بارزترین نشانه های وقوع خشونت در یك خانواده نسبت به كودكان باشد. هر چند، خشونت بحثی است كه باید آن را با فرهنگ و آداب و رسوم هر جامعه سنجید، اما نباید فراموش كرد رفتارهای خشونت آمیز به ظاهر ملایم نسبت به كودكان مثل پس گردنی یا پشت دست زدن، می تواند بر اثر زمان به موارد خشن تر تبدیل شود.خشونت نسبت به كودكان، در میان همه اقشار اجتماعی دیده می شود و محدود به خانواده خاصی نیست اما شدت و حدت اعمال خشونت می تواند در هر خانواده متفاوت باشد. خانواده هایی كه تنبیه بدنی را در مورد فرزندانشان مؤثر می دانند، به این امر واقف نیستند كه نوعی تعارض غیر قابل جایگزین میان خود و فرزندانشان پایه ریزی می كنند، تعارضی كه علت اصلی آن تنبیه بدنی است. چنین والدینی كه كوچكترین اشتباه را از سوی فرزندان غیر قابل بخشش می دانند و كارهای مثبت فرزند را نادیده می پندارند و بدون تشویق، از كنارش می گذرند باعث می شوند كه كودك با قهر و كینه نسبت به خشونت والدین بزرگ شود. البته باید توجه داشت اعمال خشونت پدر و مادر نسبت به كودك با هم تفاوت دارد. پدر معمولاً برای نظارت رفتار كودك، او را تنبیه می كند اما مادر به دلیل خواسته ها و تقاضای زیاد كودك خشونت می ورزد. نتایج آخرین تحقیقات نشان داده است، زنان شاغل كمتر از زنان خانه دار فرزند خود را تنبیه می كنند و احتمالاً علت آن است كه زنان شاغل با مسئولیت های خارج از خانه و دور بودن از كودك، از همراهی یكنواخت كودكشان و توقعات بی شمار او آزادند و در ساعت های اندكی كه با كودك به سر می برند ملایمت بیشتری نسبت به او نشان می دهند.